Een chronologische correctie op de verslagen in de pers van de gebeurtenissen. Als reactie op het publieke verzoek van "slachtoffer"  van der Weide om transparantie.

En ter informatie aan de pers die denkt dat leugens en verdachtmakingen vanzelf waarheden worden als je ze maar voldoende herhaalt.

In 2006 zat Hendriekus Velzing samen met andere BGE leden van het eerste uur in de commissie voor het vaststellen van de kieslijst. Toen de kieslijst door de commissie was voorbereid werd hij door het toenmalige bestuur beoordeeld en veranderd. Zoals dat in de statuten van BGE is voorgeschreven wordt de lijst van het bestuur vervolgens aan de ledenraad voorgelegd.

De ledenraad bestaande uit vrijwel dezelfde personen die dat ook onlangs weer deed. Het gevolg was toen (en nu weer) teleurgestelde raadsleden die kritiek op hun functioneren blijkbaar niet positief kunnen verwerken. Eén van de toen opgestapte raadsleden (G. J. Stoffers) was door voorkeursstemmen in de raad gekomen.

 Hij nam toen de fatale beslissing om dat niet, zoals voor de hand zou liggen nóg een keer te proberen, maar daarentegen besloot hij een eigen partij op te richten. Sindsdien is zijn politieke invloed beperkt tot het (laten) schrijven van tamelijk zure ingezonden stukken. L'histoire ce repète om het maar eens in goed Drents uit te drukken. Hendriekus Velzing en Ron Vos waren toen tevreden en blij met de ontwikkelingen die de zgn. "vriendjes van Wim Halm" hadden besloten. Logisch ook, want alles ging volgens de statutaire regels.

De democratie aan het werk. Dat was anders bij de introductie, toen, van Rene van der Weide, door zijn ontdekker: Hendriekus Velzing. Hendriekus stelde de ledenraad voor om in strijd met de statuten Rene toe te voegen aan de lijst. Rene zou een jong talent zijn en door Velzing gepromoot worden zodat hij met voorkeursstemmen in de raad zou kunnen komen.

Een voorzichtige meerderheid, waaronder ikzelf zagen wel wat in het idee en zo werd besloten voor Rene op de 7e plaats. Rene was nog helemaal geen lid en schreef zich ter plekke in hoewel hij eigenlijk een half jaar lid zou hebben moeten zijn. Ron Vos kon toen nog niet bevroeden dat de voorkeursstemmen van Rene hém zijn zetel zouden kosten. Maar hij werd eigenlijk wel slachtoffer van een niet statutair verantwoorde toevoeging. Velzing hield zijn woord tegenover de "vriendenkliek van Wim Halm" en stak rechtstreeks een flinke som geld in Rene.

Rene maakte het waar tegenover hem en kwam dank zij Velzing en "alle vrienden en familieleden van Halm" in de raad. Hij was wel ambitieus maar erg onervaren. Hij bouwde met hulp van de senioren in de partij enige ervaring op, maar hij bouwde zijn ambities helaas exponentieel meer uit. Het was op het laatst niet de ambitie meer van een jongeling maar het neigde erg naar zelfoverschatting.

Wrijving ontstond met de andere fractieleden en leden over zoveel persoonlijke profilering. Voorzichtige terechtwijzingen hielpen al gauw niet meer. Rene besloot ook op eigen houtje zijn eerste bokken te gaan schieten. Een wethouder, tegen de adviezen van onder andere ondergetekende in, een "oude grijze muts" noemen b.v. De burgemeester verantwoordelijk stellen voor iets wat hij dan helemaal niet gezegd blijkt te hebben enz.

Rene omringt zich meer en meer met dubieuze adviseurs van buiten de partij: o.a. ex BGE-ers. Die laten niet na hem voor hun karretjes te spannen en hem daarbij flink op te hemelen. Fataal voor een karakter als dat van Rene. Ondertussen veronachtzaamd Rene de partijachterban die hem deze kans gaf en die hij nu de "vriendjeskliek" van Halm noemt.

De kieslijsten voor 2010 moesten weer volgens de statutaire partijdemocratie worden vastgesteld. Er komt weer een commissie voor de kieslijst met daarin nu onder andere Ron Vos. De commissie hoort de kandidaten en Rene ventileert er kennelijk zijn opgepompte ambities.

Hij wil lijsttrekker worden en Halm moet eigenlijk maar weg. Hij lobbiet bij bestuursleden om steun voor zijn streven. Alleen Linnemann lijkt hij aanvankelijk mee te krijgen. Vos probeert manmoedig en onpartijdig iedereen binnen boord te houden en introduceert daarvoor het duo-lijsttrekker schap. Rene en Wim zullen van BGE een echte tweekoppige en zonodig vuurspuwende draak maken.

Hangende definitieve besluiten hierover wordt de campagne getraineerd: nog maar geen posters en nog geen drukwerk. De kiescommissie is weliswaar niet unaniem maar het voorstel voor een duolijsttrekkerschap wordt aan het bestuur voorgelegd. Het zittende bestuur waarvan Vos dan de voorzitter is ziet er in meerderheid niets in. Besloten wordt met meerderheid om Rene de tweede plaats te geven na Wim Halm en voor Douwe Douwstra.

Als argument voer ik o.a. aan dat Rene die plaats ooit zelf veroverd heeft. Dus geen duolijsttrekkerschap, maar 1 en 2 op de lijst. Dan komt de ledenvergadering van 25 november en de leden vragen opheldering. De leden willen weten wat er waar is van, in een brief van een bestuurslid, geuite vermoedens en feiten.

Die brief is voor Ron Vos het sein om er opeens de brui aan te geven met medeneming van de door het bestuur vastgestelde lijsten omdat hij ziet dat het onmogelijk wordt die lijst ongeschonden door de vergadering te jagen. Vervolgens werkt een interim-voorzitter zonder ordeprotesten de vergadering verder af. Schoorvoetend geven Velzing en van der Weide toe dat er inderdaad mails tussen bestuursleden over en weer zijn gegaan die er voor pleitten dat Halm moest verdwijnen voor de verjonging, maar dat die wel in hun context moesten worden gelezen. Dat gebeurde ten tijde van het voorzitterschap van Hendriekus Velzing.

Mails die door Halm niet werden gelezen, omdat híj de mails niet kreeg, maar door hem des te meer werden gevoeld. Halm maakt van zijn hart geen moordkuil en zoals altijd uitte hij zijn bezorgdheid hierover naar mensen die hij vertrouwde. Hij en anderen geven daaraan dan ook uiting in de ledenvergadering.

Vervolgens komen eigengereide besprekingen van van der Weide en Velzing en consorten over het eventueel oprichten van of samengaan met een andere partij aan de orde in de ledenvergadering. De naam van Ton Schoo wordt genoemd.

Weer wordt er schoorvoetend door hetzelfde duo toegegeven en weer moeten de leden er niet zo zwaar aan tillen. Alleen het verwijt over het betitelen van een Wethouder als "oude grijze muts" levert een excuus van de zijde van van der Weide op.

Dan komt het uur der waarheid en gaat de ledenraad stemmen over de volgorde van de lijst.

Nummer 1: Wim Halm wordt unaniem gekozen, dus óók Velzing en van der Weide stemmen hier onmiddellijk en zonder voorbehoud voor! Misschien wel om tactische redenen, wie zal het zeggen.

Dan nummer twee: geen Rene, dat wordt Douwe Douwstra met meerderheid van stemmen. Vervolgens nummer drie: weer geen Rene, een jonge vrouw en nieuw gezicht: Anne-Marie Tholen. Ook misschien wel tactiek, ditmaal dan van de vergadering.  

Dan op nummer 4 is er opeens wel een krappe meerderheid voor Rene. Ook zijn fractiegenoten en Velzing stemmen hiervoor. Zelf heb ik gestemd voor Rene op de tweede plaats, zoals ik al zei omdat hij die zelf eerder veroverde. Mijn eigen plaats was 5, één plaats lager dan vorig jaar, maar dank zij Rene nu dus weer 4.  

Waarom herhaalt de geschiedenis zich?

Omdat Rene ook weer niet de strijd voor voorkeursstemmen aandurft binnen BGE en voor zichzelf begint met alle risico's van dien. Omdat Rene ook weer de ledenraad achteraf schoffeert door het een "vriendenkliek" van Halm te noemen. Je zou toch ook kunnen léren van de fouten van anderen.

Terug naar de ledenvergadering van 25 november. De lijst wordt daar verder afgewerkt en de ledenvergadering besluit met Hendriekus Velzing (op eigen verzoek) op de laatste plaats en zonder orde voorstellen. Alleen Hendriekus Velzing verzoekt 2 dagen te wachten met publiceren van de lijst omdat hij die bedenktijd nodig heeft. Dat verzoek wordt afgewezen omdat ieder immers het recht heeft om zich te allen tijde te bedenken.

Wat Rene vervolgens uiteindelijk ook gedaan heeft. Daarvóór heeft hij echter toch wel het een en ander aan ogenschijnlijk onbezonnen acties uitgevoerd. Zoals het ventileren van complottheorieën in de pers, zonder daarbij ook maar het minste bewijs te leveren. Halm zou van de brief van een bestuurslid afweten en er zelfs mee achter zitten. En nu zouden vrijwel dezelfde leden als in 2006 opeens allemaal "vriendjes" zijn van Halm? Nu staat het mijn inziens een ieder vrij om de ledenraad in de vergadering te proberen te beïnvloeden.

Het staat een bestuurslid ook vrij om in een openbare vergadering iets in een brief aan de orde te brengen. Zij kan zo informatie verkrijgen die anders voor haar verborgen zou hebben kunnen blijven. Dat is de democratische werking van een ledenraad. Een ledenraad zorgt zo ook voor de continuïteit van de partij en haar doelstellingen.

Al hoeft beïnvloeding ook weer niet zo als Leutscher dat deed, door de ledenadministratie te misbruiken om alle leden op te roepen te komen en voor hem te stemmen. Dan ontstaat er een ongelijkheid tussen kandidaten die er hier niet was. De kiezers geven een mandaat voor slechts 4 jaar, voor de volgende vier jaar moet je toch eerst weer langs die ledenraad. Als je je daar goed voorbereid en verdedigd is daar veel te winnen.

Voor iemand zoals Rene, die leden nooit belangrijk heeft gevonden en vrijwel geen enkel lid heeft geworven in het verleden, iets om eens over na te denken. Zeker als je zelf een partij gaat oprichten met vrienden. Dan kan dan al gauw naar buiten toe de "vriendenkliek" van Rene worden. Dan was het ook niet handig en consequent om je negatief te richten op een lijsttrekker die je zelf mee op de eerste plaats hebt gestemd. En al helemaal is het niet schrander die voor alles en nog wat uit te maken in de pers.

Nog dommer is het om dan, als de schade die je hebt aangericht niet meer te overzien is je tot het bestuur te wenden met een brief om hulp en met een ultimatum. Met een kopie van die brief (dus niét voor behandeling) aan je opponent. Ronduit amateuristisch is het om een bestuur slechts zes uur te geven om te reageren, als je eigenlijk bedoeld had dat niet het bestuur, maar Halm, je opponent, had moeten reageren. Zonder meer slap is het om dan zelf niet te reageren op telefoontjes of terug te bellen en dan rond te bazuinen dat je maar niets hoort van de partij. Zodat je met geleende telefoons moet worden gebeld, opdat het nummer niet herkenbaar is.  

Verstandig is het ook niet om de verbinding te verbreken als je door de voorzitter van het bestuur wordt gebeld die je om hulp hebt gevraagd en die je per brief juist hebt gemeld dat je nu geen moeite meer hebt met de 4e plek op de lijst en nog slechts één voorwaarde hebt. Niet erg jofel om juist een voorzitter te schofferen die je al sinds 2006 en tot en met de laatste ledenvergadering heeft gesteund.

En die nu zoveel spijt heeft als haren op zijn hoofd. Je gedrag is dan alleen verklaarbaar als dit allemaal toneelspel is geweest en er al lang een plan klaar lag voor als het eens niet tot het lijsttrekkerschap mocht komen en er zondebokken moeten worden aangewezen. Ik hoop dat ik met dit schrijven aan de voor de radio uitgesproken behoefte voor transparantie bij het "slachtoffer" heb voldaan.  

Alhoewel de partijdoelstellingen van transparantie niet zoals Rene beweert ook op de partijzaken betrekking hebben, maar alleen op het openbare bestuur waarvan BGE deel uit maakt. Als hij de notulen goed had gelezen had hij het daar ook kunnen zien onder het hoofd: doelstellingen.

Rene is kennelijk nu van mening dat die doelstelling zo moet worden uitgelegd dat alles wanneer het hem uitkomt maar in de pers moet. Derhalve voeg ik het ultimatum van Rene en de conceptbrief toe die ik ter informatie (en niet voor beantwoording!) aan hem stuurde nadat ik merkte dat het zijn voorkeur had om ruzies in de pers uit  te vechten.

Vervolgens doe ik er voor de transparantie ook het onverwachte antwoord van 2 kantjes van Rene bij. Waarvoor ik mijn lidmaatschap verwed dat hij die niet zelf heeft geschreven maar eerder ex-BGE (exPvdA,exSP,exCDA) collega Jaap Beekhuis.

Voor deze korte weergave heb ik hoor en wederhoor toegepast en de nodige documenten doorgelezen, waardonder notulen, statuten, interne mails etc.. Het beeld is misschien nog niet compleet, maar ik betwijfel ten zeerste dat er nog een document of verklaring boven water zal komen die alles weer in een heel ander licht zal plaatsen.

Inmiddels is al wel duidelijk geworden dat Hendriekus Velzing al 18 febr. 2009 (!) de domeinnaam wakkeremmen.nl laat registreren bij Aaargh infotainment. Op zijn minst een vooruitziende blik gehad zullen we maar rekenen.

Voor diegene die alles zelf wil controleren is er de mogelijkheid documenten na afspraak in te zien. Voor diegene die een afrondende conclusie wil: laten we zeggen dat Rene een stap hogerop wilde, maar zich heeft verkeken op het aantal medestanders in de partij die dat verdedigbaar achtten.

Nu hebben ze alledrie de partij verlaten. Enkele honden blaften maar de karavaan trekt gewoon weer verder. 

Henk Menger

  

Bijlagen:

  ultimatum

 

  voorgestelde antwoord daarop.

 

  brief van Rene 

klik op plaatje.