Een columnist van het soort waar schrijver dezes zich onder schaart schrijft meestal uit ergernis.
En ergernissen zijn er te over in Emmen in alle soorten en maten.
Maar als je door ziekte op jezelf wordt teruggeworpen stromen die ergernissen als koud water van je lijf.
Resultaat, of liever het gebrek daar aan is dan: geen bieltjes.

Toch heeft Jan Dijkgraaf het gepresteerd mij door mijn pantser heen te kunnen ergeren.
Dat komt misschien omdat ik in het verleden wel eens op hem heb gestemd.
Twijfels waren er toen wel, maar ook hoop dat het verstand bij Jan met de jaren zou komen.
Dat het verlopen provo-uiterlijk wel wat beschaafder en het politieke gedrag dito zou worden.

Helaas het uiterlijk veranderde niet, maar het politieke gedrag werd gaandeweg wel steeds minder kritisch naar het College.
Positief benaderen van de zaken noemt Jan dat dan.
De collega's van de oppositie echter worden vervolgens steeds negatiever benaderd.
Het lijkt er meer op dat hij de zelfbenoemde buitengewoon Wethouder van het College is.
Met de portefeuille Weer en Wind.

Dan zitten er nu dus twee Wethouders van Groen-Links in het College.
Holman, van de PvdA werd door Dijkgraaf eens een veer in zijn ko..., eh achterwerk gestoken.
Holman was zó goed voor het milieu, dat hij een echte Groen-Linkser was volgens Jan.
Nou dachten wij dat een Groen-Linkser als de bekende (groene) erwt onder de matras van het College behoort te zitten.
Zodat ze nooit meer rustig kunnen gaan slapen voor ze die erwt gelokaliseerd en verwijderd hebben.
Zeker het soort Wethouders als Holman, die zo goed voor het groen is dat hij het stiekem laat verdwijnen, zonder er de geringste spijt van te hebben.
Jan scoort dan vervolgens niet door op te komen voor de bomen maar deelt een aanmoedigingsprijs uit aan Holman.
Dan ben je het spoor van je principes wel bijster dunkt me.

Ook bij het dierentuindebat bleek Jan een groot supporter van het College en haar megalomane denken.
Hoe meer opgesloten exotische dieren hoe beter vond Jan.
Toch wel in strijd met de GL partijvisie lijkt me.
Op zijn site (nieuwjaarsboodschap) belooft Jan nog eens terug te komen op beweringen van BGE, denkelijk om ze te weerleggen.
Waarschijnlijk lukt dat weerleggen niet zo goed en dan komt Jan er maar niet op terug.
Kan ook vergeetachtigheid zijn natuurlijk, ook niet zo'n goed teken.

Hoewel Jan er nog steeds uitziet als Sjakie uit de film Flodder, is zijn ambitie wel veranderd door de jaren.
Jan is een typisch voorbeeld van een fractievoorzitter van een Emmense oppositiepartij die denkt met positieve inbreng een wit voetje te halen bij de PvdA.
Met hoop op een verkiezingsuitslag waardoor een plaatsje in het College wordt gerechtvaardigd.
Jos van Hees van D66 en Harry Leutcher van de VVD gingen hem voor met deze positieve oppositie ten koste van hun partij.
Positief moet in dit verband worden gelezen als "bewust niet kritisch".

Jan leest zijn stukken ook niet meer, maar slaakt in het debat wat kreten en laat wat proefballonnetjes op.
Vervolgens gaat hij tevreden achterover zitten en wikkelt zijn onafscheidelijke sjaal demonstratief nonchalant om zijn nek.
Interessantdoenerij als politiek wapen, dan zit je toch wel met lege handen.

Nu Jan zijn werk allemaal zelf moet doen, sinds het vertrek van Marjo Berkman is hij er ook wel achter dat hard roepen en hard werken twee heel verschillende dingen zijn.
Maar ja Marjo paste blijkbaar niet bij de ambities van Jan en moest na onenigheid weg.
Toch 21% van de stemmen die Groen-Links daarmee verlaten.
Als lijsttrekker kreeg Jan zelf de laatste keer verrassend weinig stemmen en in ieder geval onvoldoende voor de kiesdeler.
Veel stemmen gingen naar de vrouwen op de lijst: Marjo Berkman en Janneke Bax die samen evenveel stemmen kregen als Jan.
Het is een partij voor vrouwen eigenlijk.

Van Jan zullen we nog veel horen tot de verkiezingen, want daarna is het wel afgelopen met hem.
Want er zijn maar twee opties voor Groen-Links: of er komt bij de komende verkiezingen een vrouwelijke lijstrekker of Jan wordt nog één keer gekozen en haalt dan de kiesdrempel niet meer.
De negende plaats lijkt voorlopig wel het maximaal haalbare voor Groen-Links.
En Jan gaat de politieke geschiedenis in als Jan Kroket, naar de motie voor biologische kroketten op het kantinemenu.

Maar als derde optie voor Groen-Links kan altijd het bieltje er nog in!


Ondertussen met koortsige groet,
De redactie.