Op de site van Bouke Arends is het andermaal goed mis.
Appels en peren worden door deze politieke groenteboer weer eens met elkaar vergeleken.
En de uitkomst is niet zo best voor Wilders, de E.O. en de Christenunie.
Verplicht leesvoer voor columnisten en andere liefhebbers van politieke kolder.
Met daarin een typerende narcistische Arends-volzin, die zonder meer ingelijst kan worden: 'Ik werd hier onlangs naar mijn eigen idee weer eens in bevestigd".
De zin geeft het levensmotto van Kim-IL-Bouke en zijn PvdA goed weer.
Genoegen scheppen in het worden bevestigd in je ideeën.
Ook al moet je de argumenten er aan de haren bij slepen.

Zijn "essay" over de vrijheid van meningsuiting kunnen we sinds 10 maart jl. op zijn site lezen.
Voor uw gemak hieronder opgenomen.
Eén ding is me wel al duidelijk: de homo-erotische voorkeur van Arends gaat niet uit naar Wilders, maar eerder naar Arie Boomsma van de E.O..
Vijfmaal een alinea met ik of mij beginnen en vijfmaal een verwijzing naar homo's dat is geen toeval, Arends kruipt hier voorzichtig uit de kast.
Maar waarom daar zo'n omhaal van woorden voor nodig is en een verband met vrijheid van meningsuiting en democratie wordt gemaakt begrijp ik niet.

Het lezen van de LINDA zit bij mij niet (zoals kennelijk wel bij Arends) in mijn takenpakket maar navraag leert het volgende:
Het contractueel conflict van Arie Boomsma met de E.O. ging er volgens mij om dat Arie niet met de E.O. vooraf had overlegd dat hij de aandacht vooral op zijn uiterlijk zou laten vestigen via publicatie in de LINDA.
De aandacht had volgens de statuten van de E.O. meer op het innerlijk moeten worden gericht.
De E.O. vreesde schade voor haar imago door deze onbezonnen actie, maar verbood het niet.
Arie zag uiteindelijk ook in wat de gevolgen voor de E.O. konden zijn en legde zich vlot neer bij zijn schorsing.
Daarmee eindigt dan een conflict tussen twee min of meer gelijkwaardige partijen, waarbij geen sprake is van een loondienstverhouding en de publicatie vindt gewoon doorgang.

Een foto van je lijf publiceren is een mening uiten, sancties daaropvolgend zijn censuur en spijt betuigen is zelfcensuur, volgens Arends.
Maar de PvdA zou toch ook aan haar imago gedacht hebben als Yvonne van Boxem opeens in haar slipje op de site van BGE zou staan? (er wordt nog stevig onderhandeld...).
Wat dit met de vrijheid van meningsuiting, de democratie en rechtzinnig orthodox christendom en islam te maken heeft kan ik ondanks (en misschien wel als gevolg van) de wijdlopigheid van Arends nog steeds niet begrijpen.
Nog moeilijker wordt het voor me, als hij kennelijk vindt dat Wilders en de zijnen geen recht van spreken hebben over vrijheid van meningsuiting omdat zij Arie Boomsma niet zijn bijgevallen.
Kort gezegd verwijt hij Wilders en de zijnen meten met twee maten met betrekking tot dit onderwerp.
Zijn argumenten komen daarbij nogal lachwekkend over.
Hij meent dat Wilders en de zijnen zich opwerpen als de ultieme verdedigers van het vrije woord, terwijl het er toch eerder op lijkt dat ze alleen hun vrije woord verdedigen.

Wilders werd door de Engelse overheid geweerd alleen omdat hij te kennen had gegeven zijn politieke mening, nota bene op hun verzoek, aan vertegenwoordigers van dat volk, kenbaar te maken.
Als je je realiseert dat Wilders en de zijnen nu waarschijnlijk nooit meer dat land binnenkomen, dan hebben we het toch over een zeer vergaande beknotting van de vrijheid van hun meningsuiting.
Om dat te constateren hoef je het ook helemaal niet met hen eens te zijn.
Dat is toch wel van een andere orde dan boete te moeten doen als je zonder overleg in je onderbroek in de LINDA bent verschenen.
Dat laatste heeft niets met inperking van of zelfs maar met uiting van meningen en/of democratie te maken.

Ook is er in het algemeen geen direct verband tussen vrijheid van meningsuiting en democratie, al zal een democratie slechter functioneren zonder die vrijheid.
Vrijheid van meningsuiting en de handhaving onder alle omstandigheden daarvan heeft met de kwaliteit van de rechtstaat te maken.
Op dit punt scoort de Amerikaanse rechtstaat beter voor Wilders dan de Britse.

Waarom Arends vervolgens ook nog zijn rechtzinnig orthodoxe vrienden van de Christenunie met zijn mening en zijn onzinargumenten wil bruuskeren is me helemaal niet duidelijk, ze steunen hem altijd door dik en dun.

Aan het eind maakt hij de verwarring nog groter door met de titel van een volkslied uit de Spaanse tijd te besluiten: "Nederland let op uw zaak".
De laatste regels van dit lied luiden namelijk: "Bovenal dient GOD en valt HEM steeds te voet, dat HIJ op u mag letten".
Een antirooms en pro hervormingslied eigenlijk, maar een eindconclusie die elke gelovige wel kan onderschrijven dunkt me.

Als de vrijheid van meningsuiting door de hond gebeten wordt of door de kat, het is even erg. 
Arends heeft misschien willen duidelijk maken dat Wilders zich voornamelijk richt op de Islamieten en minder op de christenen en joden en andere godsdiensten.
Dat heeft Arends nu heel omslachtig en cryptisch rechtgezet.
Maar dat had dus ook in één zin kunnen gebeuren.
Arends is dus niet alleen hoog- maar ook (te) breedgeletterd.
Laten we afspreken dat Wilders de islamieten in de gaten houdt, Arends vervolgens dito Wilders en de (roomse) christenen, dan zal ik zal me op de rest concentreren.
Het komt wel goed met de vrijheid van meningsuiting in Nederland denk ik, als het bieltje maar scherp is.

Met vriendelijke groet: uw redactie

Zie hieronder het integrale schrijfsel van Bouke Arends.

 


 

Vrijheid van meningsuiting
10 maart 2009

Het verdedigen van het vrije woord is een groot goed. Geert Wilders en zijn PVV hebben zich opgeworpen als de ultieme verdediger van het vrije woord.

Het verdedigen van het vrije woord is een afgeleide van de vrijheid van meningsuiting. Immers als je vrij bent in het vormen en uiten van je mening moet je daarvan mededeling (het vrije woord) kunnen doen.

Het vrije woord en de vrijheid van meningsuiting worden in ons land heden ten dage met name in verband gebracht met religie en dan in het bijzonder met de Islam. Het islamitische geloof en meer specifiek radicale elementen hierbinnen vormen een belemmering voor het vrije woord en de vrijheid van meningsuiting. Volgens sommigen - waaronder de PVV - neemt dit een dusdanige vorm aan waardoor mensen in Nederland bang zijn om hun mening te geven en te zeggen wat ze echt denken. In vele media wordt veel aandacht geboden voor personen die deze opvatting onderschrijven. In vele gevallen worden verlichte filosofen uit de voorbije geschiedenis aangehaald om de juistheid van de opvatting te bevestigen.

Politiek wordt deze gedragslijn als libertijns, liberaal of conservatief aangemerkt afhankelijk van de politieke voorkeur van degene die hier iets over schrijft of zegt.

Mij treft echter in nagenoeg alle situaties de weerzin - en wellicht angst - voor de islam bij hen die deze opvatting publiekelijk kenbaar maken en politiek duiden. Ook de onbekendheid en de eenzijdige kijk op zaken bij voornamelijk de uitleg op de Koran treft mij altijd weer.

Ik heb de neiging om heel vaak de zgn. verdediging van het vrije woord en de vrijheid van meningsuiting niet als een uiting van democratische aanhankelijkheid te duiden maar veel meer als het op een zeer subjectieve wijze wegzetten van de Islam en hen die dit geloof aanhangen.

Ik werd hier onlangs naar mijn eigen idee weer eens in bevestigd.

De EO maakte bekend dat zij haar medewerker Arie Boomsma voor drie maanden heeft geschorst omdat Arie schaars gekleed geposeerd heeft voor de glossy LINDA dat eenmalig speciaal als een homo glossy wordt opgemaakt.

De EO schorst Arie Boomsma omdat een schaars geklede posering niet past binnen de normen en waarden waar de EO voor staat. De EO haastte zich er nog aan toe te voegen dat het feit dat de fotosessie voor de speciale uitgave van de LINDA als homo-glossy geen rol heeft gespeeld in haar overwegingen om Arie Boomsma te schorsen.

Ik had verwacht dat allen die zich opwerpen voor de vrijheid van meningsuiting en de verdediging van het vrije woord zich nu wel massaal zouden opwerpen als criticaster van de EO (en wellicht ook van Arie Boomsma die zich zo deemoedig neerlegt bij het besluit van de EO). Ruim een week later heb ik nog niets kunnen bespeuren van grote verontwaardiging, kritische commentaren, afkeurende reacties of wat dies meer zij.

Ik vraag mij in gemoede af hoe het in vredesnaam mogelijk kan zijn dat een fotosessie in schaars geklede outfit voor een speciale homo uitgave van een glossy kan leiden tot een schorsing.

Immers het is de vrijheid van Arie Boomsma om van zijn lichaam - schaars gekleed - foto's te laten maken. De facto is dit te kenmerken als vrijheid van meningsuiting. Dat de EO hier bezwaar tegen heeft kan zo zijn maar is feitelijk niet relevant. Immers Arie Boomsma liet de foto's niet maken als EO'er of in werktijd van de EO of binnen de reikwijdte van een programma van de EO. In mijn ogen handelt de EO als een fundamenteel orthodoxe christelijke stroming die strijd tegen zedelijk en moreel verval door aanstoot te nemen aan de fotosessie van een schaars geklede man voor een speciale homo uitgave van een glossy.

De opstelling van de EO is in mijn ogen verwerpelijk. Net zo verwerpelijk als imams die hun mening te berde brengen over reclame uitingen van vrouwen in lingerie of badkleding of over homosexuelen.

Het feit dat bij vergelijkbare situaties de ene groep (de imams i.c. de islam) door de verdedigers van het recht op vrijheid van meningsuiting en het vrije woord wel stevig wordt bekritiseerd - op het ondemocratische af - en de andere groep (de EO i.c. de rechtzinnig orthodox christelijke stromingen in ons land) niet of nauwelijks op kritiek hoeft te rekenen bevestigd het beeld dat sommige zo niet velen van de zgn. verdedigers van het recht op vrijheid van meningsuiting en het vrije woord met twee maten meten en niet het democratisch belang dienen maar hun eigen beperkte visie op een moderne samenleving.

Nederland: Let op uw zaak!

bron. Bouke Arends