Open brief.


Het is Kerstfeest 2005, het is mooi zacht weer buiten, want dat is tegenwoordig met de klimaatverandering nu eenmaal zo.
In diverse wijken in ons mooie land wordt in gezinnen kerstfeest gevierd.
Bij Marijke Jansen thuis heeft haar moeder de gehele dag in de keuken gestaan om het kerstdiner klaar te maken, want er zijn wel vier verschillende gangen.

Marijke verheugt zich erg op dit feestelijk eten, want vooraf aan het diner zullen de cadeautjes worden uitgepakt. En ze heeft ook voor dit jaar een grote verlanglijst ingediend.
Maar wat ze echt hoopt is dat ze dit keer nieuwe ski’s krijgt, want vorige keer toen ze in het ski klasje stond vond ze het toch wel erg vervelend dat ze de oude ski’s van haar nichtje aanhad.
Ook bij Daniëlle de Jong wordt kerst gevierd, ook daar heeft haar moeder erg haar best gedaan om een fijn diner te maken.

Ze heeft hier extra geld aan besteed, geld dat eigenlijk nog nodig was om de energierekening te betalen, maar daar wil ze nu niet aan denken want boven alles wil de moeder van Daniëlle dat de kinderen een leuke kerst hebben.

Er zullen geen grote cadeaus onder de kerstboom liggen, daar is geen geld voor. Maar gelukkig was er een winkel, geheten  Matroos, waar je voor weinig geld een leuk cadeau kon kopen.
Ze hoopt dat de kinderen er blij mee zijn Velen van u zullen denken; wat een flauwe kul verhaal, dat zijn verhalen uit de vijftiger jaren, maar helaas is dat niet het geval.

Er zijn ook in onze huidige tijd nog steeds, of moet ik zeggen steeds meer, kinderen waarvan de ouders met moeite het hoofd boven water kunnen houden en waar kinderen geen grote cadeaus krijgen met kerst.

En waar zeker geen 4 gangen diner wordt gegeten, de ouders gebruiken geld wat eigenlijk  bestemd is voor het betalen van andere zaken, omdat ze ook graag hun kinderen een feestelijke kerst willen geven.
Even het gevoel geven dat je als kind later in je herinnering zo koestert n.l. de fijne kerstvieringen bij je ouders.

Het bestuur van de vrouwenraad Emmen heeft aan het college van  B & W van de gemeente Emmen gevraagd om de minima met de kerst een bedrag van 50 euro te geven, echter bleek dat dit wettelijk niet meer mag.

De landelijke overheid heeft ook dit keer in als zijn wijsheid besloten dat gemeenten geen eigen minimabeleid mogen voeren. Zeker, er is een langdurigheid toeslag voor in de plaats gekomen, maar dan moet je vijf jaar van een minimum inkomen geleefd hebben, en aan een aantal criteria voldoen.
Op zich is deze maatregel prima,  daar geen misverstand over, maar  deze regeling ontneemt de plaatselijke overheid de mogelijkheid om  op een  bepaald tijdstip iets voor haar inwoners te doen die het niet gemakkelijk hebben.

Het is Kerstfeest 2005, het is mooi zacht weer buiten, want dat is tegenwoordig met de klimaatverandering nu eenmaal zo.
In diverse wijken in ons mooie land wordt in gezinnen kerstfeest gevierd.
Bij Marijke Jansen thuis heeft haar moeder de gehele dag in de keuken gestaan om het kerstdiner klaar te maken, want er zijn wel vier verschillende gangen.

Marijke verheugt zich erg op dit feestelijk eten, want vooraf aan het diner zullen de cadeautjes worden uitgepakt. En ze heeft ook voor dit jaar een grote verlanglijst ingediend.
Maar wat ze echt hoopt is dat ze dit keer nieuwe ski’s krijgt, want vorige keer toen ze in het ski klasje stond vond ze het toch wel erg vervelend dat ze de oude ski’s van haar nichtje aanhad.
Ook bij Daniëlle de Jong wordt kerst gevierd, ook daar heeft haar moeder erg haar best gedaan om een fijn diner te maken.

Ze heeft hier extra geld aan besteed, geld dat eigenlijk nog nodig was om de energierekening te betalen, maar daar wil ze nu niet aan denken want boven alles wil de moeder van Daniëlle dat de kinderen een leuke kerst hebben.

Er zullen geen grote cadeaus onder de kerstboom liggen, daar is geen geld voor. Maar gelukkig was er een winkel, geheten  Matroos, waar je voor weinig geld een leuk cadeau kon kopen.
Ze hoopt dat de kinderen er blij mee zijn Velen van u zullen denken; wat een flauwe kul verhaal, dat zijn verhalen uit de vijftiger jaren, maar helaas is dat niet het geval.

Er zijn ook in onze huidige tijd nog steeds, of moet ik zeggen steeds meer, kinderen waarvan de ouders met moeite het hoofd boven water kunnen houden en waar kinderen geen grote cadeaus krijgen met kerst.

En waar zeker geen 4 gangen diner wordt gegeten, de ouders gebruiken geld wat eigenlijk  bestemd is voor het betalen van andere zaken, omdat ze ook graag hun kinderen een feestelijke kerst willen geven.
Even het gevoel geven dat je als kind later in je herinnering zo koestert n.l. de fijne kerstvieringen bij je ouders.

Het bestuur van de vrouwenraad Emmen heeft aan het college van  B & W van de gemeente Emmen gevraagd om de minima met de kerst een bedrag van 50 euro te geven, echter bleek dat dit wettelijk niet meer mag.

De landelijke overheid heeft ook dit keer in als zijn wijsheid besloten dat gemeenten geen eigen minimabeleid mogen voeren. Zeker, er is een langdurigheid toeslag voor in de plaats gekomen, maar dan moet je vijf jaar van een minimum inkomen geleefd hebben, en aan een aantal criteria voldoen.
Op zich is deze maatregel prima,  daar geen misverstand over, maar  deze regeling ontneemt de plaatselijke overheid de mogelijkheid om  op een  bepaald tijdstip iets voor haar inwoners te doen die het niet gemakkelijk hebben.

 

Opgemerkt moet worden dat in veel gemeenten het bestuur zijn best doet om, daar waar mogelijk, mensen te helpen, en we hopen dat ze daar mee bezig blijven.
Het wordt steeds meer bekend dat het aantal voedselpakketten dat in verschillende gemeenten wordt uitgedeeld, toeneemt.

Ook dat is een fenomeen dat de overheden gewoon zijn gaan vinden, en waarvan de landelijke politici zeggen dat dit eigenlijk niet kan maar verder niets doen om dit te voorkomen.
We hebben een deel van onze bevolking in de steek gelaten, we laten kinderen opgroeien in omstandigheden waar een land als Nederland, dat zo rijk is, zich voor moet schamen.
In dit licht bezien zou een kerstpakket, als dit tenminste mag, een optie zijn om de mensen die de decembermaand als minder feestelijk beschouwen vanwege geldgebrek, tegemoet te komen.
Maar maak er dan ook een echt Kerstfeestpakket van.


Een somber verhaal? Vergeet dan niet dat we in dit alles toch nog een licht puntje hebben, n.l. dat het landelijk huishoudboekje van minister Zalm steeds beter gaat kloppen.

 

Namens het bestuur van de vrouwenraad Emmen;
Wies Goudriaan, Jannie Haan en Annie Gerdes